• BIST 109.103
  • Altın 153,013
  • Dolar 3,8255
  • Euro 4,5036
  • İstanbul 15 °C
  • Ankara 8 °C

ÖNCE FİKİR VARDIR…

Doç. Dr. İsmail AYDOĞAN

Önce fikir, sonra davranış olur. Fikriniz yoksa davranışınızda yoktur. Davranış belirli bir amaca yöneliktir. Yürümek davranışı zihinde beliren amaca göredir mesela. Eğer biz zihinde beliren amacı temel almazsak, davranışı yorumlayamayız. Uyurken gösterdiğimiz davranışsızlığımız zihnimizin belirli düzeyde istirahate çevrilmesinden dolayıdır. Demek ki, insanın davranışı onun fikridir, zihnidir. Bir kişinin davranışlarını eleştirdiğimizde aslında o kişinin amacını, fikrini veya zihnini eleştirmiş oluyoruz. O halde insan davranış değil, zihindir. Beden-ruh ikileminde asıl olan ruhtur. Çünkü beden ruhun emrindedir. Ruh ister, beden yapar. Ruhun kendine ait alt kümeleri (nefis, irade, akıl, vicdan vb.) bedeni tetikler. Ve beden ister. Beden görüntüde her şeydir ama asıl “her şey” olan ruhtur. İnsan bedeniyle somuttur ama ruhuyla soyuttur. Bedenin acıması gerçek değildir. Asıl acıyan, ruhtur. İnsan bedenine odaklandığında ruhunu unutur. Asıl olan ruh hayatı biçimler ama beden keyfini çıkarır. İnsanın davranışı bedensel, zihni ise ruhsaldır. O halde asıl olan beden değil, ruhtur. İnsan ruhunu önemsemediği için zihnini önemsemez. Ruhla irtibatı neyse, zihinle irtibatı da o kadardır. İnsanın fikri ruha aittir. Dolayısıyla ruhu, zihni önemsemeyen insan fikri de önemsemez olduğundan, bir fikir duruşluğundan çok sakilliği kol gezer her tarafta. Anne-baba ve öğretmen fikrin, zihnin ve ruhun yaratıcılarıdır. Düşünmek ruha ait kavramlardan biridir. Dolayısıyla ruhun zenginliği ile düşünmenin zenginliği doğru orantılıdır. Pespaye ruhlarda derin düşünceler yetişmez, oluşmaz. İç içe daireler misali, düşünceleri geliştirmek zihni, zihinde ruhu geliştirir. Ruhun zihin yanında önemli bir tarafı da duygudur. Duygu gelişimi vicdanı gelişimi sağlar. Çocukların vicdanından söz edemeyiz belki ama duygularından söz edebiliriz. Duygunun kontrolü ise vidanı geliştirir. Bebekler duyguyu alır, yansıtır ama bilmezler. Çocuklar ise alır, yansıtır ama sadece kendine yönelik olarak bilirler. Büyüyünce diğer insanları da bu kendi daireleri içine alırlar. Ve bu vicdanın gelişimidir. Yani ruhun gelişimi. Ruhun gelişimi için düşünce ve duyguların gelişiminin başat gitmesi gerekir. Düşünce gelişir ama duygu gelişmezse zalim, duygu gelişir ama düşünce gelişmezse mazlum oluşur. İnsan ise her ikisinin de geliştiği varlıktır. İnsanın duygu- düşünce birlikteliğinde derece farkı görülebilir ama öz farkı görülemez. Fikir insanın babası, duygular ise annesi; beden insanın annesi, ruh ise babası gibidir. Kategorileştirmek anlamak içindir anlamlandırmak için değil elbette. Bu nedenle önce fikrimiz vardı yani babamız. Yani ÂDEM. Yine bu nedenle fikri olmayan insan yetim, duygusu olmayan ise öksüzdür. Doç. Dr. İsmail AYDOĞAN KAMUHABERMERKEZİ/Köşe Yazarı

  • Yorumlar 1
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Tüm Hakları Saklıdır © 2014 Kamu Haber Merkezi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.